کاهش ارزش دارایی ها (استاندارد حسابداری شماره 32)

کاهش ارزش دارایی ها (استاندارد حسابداری شماره 32)کاهش ارزش دارایی ها (استاندارد حسابداری شماره 32)در هر دوره مالی ممکن است دارایی های یک واحد تجاری بنا به دلایل مختلف از ارزش آنها کاسته شود و در نتیجه آن گزارشات مالی نیز می بایست تحت تاثیر این کاهش ارزش تغییر کند. در تعریف حسابداری زمانی یک دارایی کاهش ارزش پیدا کرده که ارزش فروش یا مبلغ بازیافتنی آن از مبلغ دفتری که در سیستم حسابداری ثبت شده است پایین تر باشد. این استاندارد نحوه و چگونگی اجرای این کاهش ارزش و گزارش آن در صورت های مالی را تبیین می کند. این استاندارد همچنین با محتوای تقریبا یکسان و با همین عنوان در استاندارد های بین المللی حسابداری(IAS 36) نیز قابل رویت می باشد .فرض اساسی موجود در این استاندارد نسبتاً ساده است اگر ارزش دارایی ها در حساب های واحد تجاری بالاتر از ارزش واقعی آن باشد که به عنوان “مقدار قابل بازیافت” آن اندازه گیری می شود ، قضاوت می شود که دارایی دچار ضرر کاهش ارزش شده است. بنابراین در صورتی که کاهش ارزش اتفاق افتاده باشد باید بلافاصله از سود واحد تجاری کسر شود.اما سوالات اصلی که در این خصوص مطرح است این است که:الف) چقدر احتمال دارد زمانی که زیان کاهش ارزش رخ داده است شناسایی شود؟(ب) چگونه مبلغ قابل بازیافت دارایی باید اندازه گیری شود؟(ج) چگونه باید “زیان کاهش ارزش” در حساب ها گزارش شود؟یک واحد تجاری باید در پایان هر دوره گزارشگری کلیه دارایی های خود را ارزیابی کند تا اگر هر گونه شواهدی مبنی بر کاهش ارزش در آن ها باشد عملیات جسابداری آن انجام شود. مفهوم اهمیت در این بین نقش کلیدی ایفا می کند و تنها مواردی که با اهمیت هستند نیاز به شناسایی دارند و برای سایر موارد که مبلغ آن ها جزیی است نیاز به شناسایی زیان کاهش ارزش نیست. اگر شواهدی مبنی بر کاهش ارزش وجود داشته باشد واحد تجاری می بایست یک برآورد درست و قانونی در خصوص مبلغ قابل بازیافت انجام دهد.واحد تجاری همچنین باید بدون توجه به وجود یا عدم وجود هرگونه نشانه‌ای دال‌ بر کاهش ارزش الزامات زیر را رعایت نماید:آزمون سالانه کاهش ارزش یک دارایی نامشهود با عمر مفید نامعین و یا دارایی نامشهودی که در حال حاضر آماده استفاده نیست. این آزمون با مقایسه مبلغ دفتری و مبلغ بازیافتنی آن دارایی انجام می‌پذیرد. آزمون کاهش ارزش می‌تواند در هر زمانی طی دوره سالیانه صورت گیرد، مشروط بر اینکه هر سال در همان زمان انجام شود. انواع داراییهای نامشهود را می‌توان در زمانهای متفاوتی مورد آزمون کاهش ارزش قرار داد.استاندارد بین المللی شماره 36 مواردی که ممکن است باعث ایجاد کاهش ارزش دارایی ها شوند معرفی میکند که به دو دسته عوامل داخلی و خارجی تقسیم شده اند.عوامل خارجی عبارتند از:-سقوط ارزش بازار یک دارایی که قابل توجه تر از آن است که به طور معمول انتظار داریم که اتفاق بیفتد-تغییر قابل توجه در فناوری ، بازار ، قانون یا محیط اقتصادی کسب و کاری که دارایی در آن به کار گرفته شده است.-افزایش نرخ بهره بازار یا نرخ بازده سرمایه گذاری در بازار که ممکن است بر نرخ تنزیل استفاده شده در محاسبه ارزش مورد استفاده یک دارایی تأثیر بگذارد.-خالص ارزش دفتری یک دارایی بیشتر از مبلغ بازار سرمایه آن باشد.عوامل داخلی عبارتند از:جریانهای‌ نقدی‌ برای‌ تحصیل‌ دارایی‌ یا وجوه نقد مورد نیاز بعدی‌ جهت‌ بکارگیری‌ یا حفظ‌ و نگهداری‌ آن به‌ میزان‌ قابل‌ ملاحظه‌ای‌ بیشتر از پیش‌بینی‌ اولیه‌ باشد، خالص‌ جریانهای‌ نقدی‌ یا سود و زیان‌ عملیاتی‌ واقعی‌ حاصل‌ از دارایی‌ به‌ میزان‌ قابل ملاحظه‌ای‌ نامطلوبتر از مبلغ‌ پیش‌بینی‌ شده‌ باشد، خالص‌ جریانهای‌ نقدی‌ یا سود عملیاتی‌ پیش‌بینی‌ شده‌ حاصل‌ از دارایی‌ به طور قابل‌ ملاحظه‌ای‌ کاهش یا زیان پیش‌بینی شده حاصل از دارایی به طور قابل ملاحظه‌ای افزایش یافته باشد، یا مجموع مبالغ دوره‌ جاری‌ و مبالغ‌ پیش‌بینی شده آتی‌ حاکی از ‌زیان‌ عملیاتی‌ یا خالص‌ جریانهای‌ نقدی‌ خروجی‌ باشد.هر گونه شواهدی مبنی بر آسیب فیزیکی به دارایی و یا عدم استفاده صحیح از و نداشتن منافع اقتصادی آتیحتی اگر شواهدی که نشان دهد کاهش ارزش اتفاق افتاده هم وجود نداشته باشد دارایی های مثل دارایی های مشهود که عمر مفید برای آن ها تعیین شده است و همچنین سرقفلی حاصل از ترکیب های تجاری، باید همیشه تست کاهش ارزش بر روی آن ها انجام شود.چگونه مبلغ قابل بازیافت دارایی باید اندازه گیری شود؟مبلغ قابل بازیافت دارایی را می توان از حاصل ارزش منصافانه با کسر هزینه های واگذاری و ارزش مورد استفاده آن هر کدام که عدد بالاتری بود بود بدست آورد. ارزش منصفانه یک دارایی منهای هزینه های واگذاری در واقع قیمتی است که برای فروش دارایی در معامله عادی بین فعالان بازار در تاریخ اندازه گیری دریافت می شود ، هزینه های مستقیم دفع کمتر ، مانند هزینه های حقوقی ارزش مورد استفاده دارایی را نیز می توان از طریق محاسبه ارزش فعلی جریان های نقد آتی مورد انتظار دارایی بدست آورد.در خاتمه می توان گفت که این استاندارد از مهم ترین استاندارد های حسابداری است و توجه به آن می توان صورت های مالی با کیفیت بیشتری ارائه گردد.ما در این مقاله سعی کردیم تا بخشی از مهمترین نکات مربوط به این استاندارد را در اختیار شما قراردهیم. امیدوارم که این مقاله برای شما مفید بوده باشد. لطفا در صورت سوال و یا نیاز به هر گونه مشاوره در رابطه با این مقاله و به طور کل در زمینه مالی و حسابداری به سایت و یا اینستاگرام ما به آدرس HESABGOO مراجعه فرمایید.در صورت نیاز به هرگونه خدمات مشاوره مالیاتی ، مشاوره بیمه تامین اجتماعی و انجام خدمات از قبیل تهیه صورت های مالی و پیاده سازی سیستم و کنترل و راهبری و اجرای آن با همکاران ما در تیم حسابداری حسابگو تماس بگیرید و اطمینان داشته باشید که بهترین خدمات در انتظار شماست.

Author: admin

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *