مخاطرات پیش روی کودکان اینفلوئنسر در شبکه‌های اجتماعی

مخاطرات پیش روی کودکان اینفلوئنسر در شبکه‌های اجتماعیبا گسترش اینترنت در اقصی نقاط جهان و افزایش کاربران در شبکه‌های اجتماعی، برخی از افراد به دلیل سبک زندگی، تخصص، هنر و …. خود در این فضا بیشتر به چشم آمدند و افراد زیادی آنها را دنبال (follow)کردند. این افراد به علت داشتن تعداد افراد دنبال کننده زیاد بر قشر خاص و گاه وفادار خود تاثیرگذارند. لذا یه این افراد، اینفلوئنسر (influencer) یا افراد تاثیرگذار می‌گویند.اما مسئله مورد توجه ما در این مبحث چیست؟بدیهی است که افراد اینفلوئنسر زیادی در شبکه‌های اجتماعی وجود دارند که به اقدامات تاثیرگذارانه در جهت رسیدن به مقصود خود مشغولند. اساسا این افراد عاقل و بالغ به اختیار و میل خود ابزاری را برای به دست آوردن هدف خود از فعالیت در شبکه‌های اجتماعی برگزیده‌ و به کار گرفته‌اند. با این حال در این میان ما شاهد حضور کودکان اینفلوئنسر در سوشال مدیا هستیم. کودکانی که زندگی آنها علی رغم اختیارشان (یعنی رسیدن به سنی که در مورد تاثیر آنچه که از زندگی آنان برای میلیونها مخاطب در سراسر جهان به نمایش گذاشته می‌شود، آگاهی داشته باشند) توسط والدینشان در انظار عموم قرار می‌گیرد.کودکانی که گاه تاریخ ایجاد حساب کاربری آنها از سن‌شان قدمت بیشتری دارند، زیرا مادر و پدر با دریافت اولین عکس از سونوگرافی کودک پیجی را ایجاد و عکس را به اشتراک گذارده‌اند.در این مقاله درباره انگیزش والدین از نمایش زوایای زندگی کودک، مخاطرات پیش‌رو، حریم خصوصی کودکان، تاثیر اجتماعی و روانی کودک اینفلوئنسر در بزرگسالی و وضعیت درآمد مالی کودک خواهیم پرداخت.تعریف اینفلوئنسرفعل Influenceبه معنای تأثیرگذاری است و طبیعتاً ساده‌ترین معادل واژه‌ی Influencer، تأثیرگذار است. هر کس بتواند روی تصمیم و رفتار فرد دیگری تأثیر بگذارد، اینفلوئنسر محسوب می‌شود. البته طبیعی است که وقتی در مقیاس تجاری و در فضای کسب و کار اصطلاح اینفلوئنسر به کار برده شود، به کسانی توجه دارد که می‌توانند بر روی تصمیم و رفتارِ تعداد افراد بیشتری تأثیر بگذارند.تعریف براون و فیورلا از اینفلوئنسر در فضای اینفلوئنسر مارکتینگInfluencerفردی حقیقی یا حقوقی است که کسب و کار به چشم مشتری به او نگاه نمی‌کند؛ بلکه از او می‌خواهد در مورد برند یا محصولش، محتوا تولید کند یا آن را مستقیماً به مخاطبان خود توصیه کند و در مقابل، به نوعی این تأثیرگذاری را جبران می‌کند.کودکان اینفلوئنسر (Kids influencers)کودک اینفلوئنسر معمولا شخصی زیر 16سال است که در رسانه‌های اجتماعی مانند Instagramو YouTube تاثیرگذار است و فالوورهای فراوانی دارد. این کودکان در زمینه‌های مختلفی مانند ورزش، موسیقی، بازی‌های ویدئویی و… فعالیت می‌کنند. البته گروه دیگری از این کودکان نیز هستند که فعالیت خاصی ندارند و تنها با ‌به ‌اشتراک‌گذاشتن زندگی روزمره‌شان، مشهور شده‌اند.برخی از این صفحات به نام خود کودک است و به او اختصاص دارد مانند صفحه آرات حسینی و در برخی دیگر، کودک در صفحه یکی از والدینش نقش‌آفرینی می‌کند مانند صفحه شبنم شاهرخی.انگیزش والدین از اینفلوئنسرسازی کودکان خودسایت absبرای روشن شدن این موضوع با دکتر اورلاندو و همچنین دو پدر و مادری که برای فرزندان خود اکانت‌های آنلاین ایجاد کرده‌اند، صحبت کرده است.1- ساخت یک آلبوم قابل حملدر یک خانواده، والدین جورجی هفت هفته قبل از تولدش برای او یک پروفایل در شبکه های اجتماعی ایجاد کردند. در ابتدا مادر جورجی از روی کنجکاوی اکانتی ساخت تا ببیند اکانتی به نان و فامیل فرزندش وجود دارد یا نه؟ پس از ساخت اکانت پدر و مادر جورجی عکسهایی از خودشان را در حالیکه جورجی هنوز در شکم مادر بود، در اکانت او پست می‌کردند و برای تولد او پستهای شمارش معکوس منتشر می‌کردند. در این زمان این اکانت 2 هزار دنبال کننده پیدا کرد. مادر جورجی می‌گوید: آنچه برای ماجالب بود تبدیل شدن پیج به یک دفتر خاطرات برای ما بود، من اینستاگرام را برای ضیط خاطرات‌مان دوست دارم، زیرا مانند آلبومی است که همیشه همراهمان است. همچنین او اولین نوه است و پدر و مادرمان برای او خیلی ذوق دارند آنها می‌توانند وقتی بیرون می‌روند، عکسهای فرزندمان را به دوستان‌شان نشان دهند. بنابراین این دلیل دومی است که برخی خانواده‌ها برای فرزندشان در شبکه‌های اجتماعی اکانت ایجاد می‌کنند:2- اشتراک با خانواده و دوستان نزدیک که دور زندگی می کننداما سوال این است یک اکانت خصوصی (private)نمی تواند این ویژگی ها را داشته باشد؟ حتما می‌تواند. همانند خانواده جوجویس. آن‌ها برای فرزند سه ساله خود در اینستاگرام یک اکانت ایجاد کرده‌اند که با به دنیا آمدن برادر کوچکترش یه فضایی مشترک برای به اشتراک گذاشتن عکس‌های آنان تبدیل شده است. این یک حساب خصوصی با 25 نفر دنبال کننده است که جو می گوید از دوستان نزدیک و خانواده نزدیک تشکیل شده است. جو می‌گوید: خصوصا برای خانواد‌هایی که از یکدیگر دور هسند یا در کشورهای مختلفی زندگی می کنند، این فضای مناسبی برای به اشتراک‌گذاری عکسهای فرزندان‌مان است، زیرا پدر و مادرهایمان اشتیاق دارند عکسهای آنان را ببینند. بنابراین “ما می خواستیم تصاویر را به اشتراک بگذاریم، درعین حال آنها را در جایی به عنوان یک رکورد دیجیتالی برای خود نگه داریم.3- حفظ هویت خودهر دوی این خانواده ها معتقد بودند که حساب کاربری فرزندانشان این امکان را به آنها می دهد تا در اینستاگرام بچرخند، محتواهای مورد علاقه خود را ببینند و محتوای مورد علاقه خود را به اشتراک بگذارند و این تعامل را دوست دارند. مادر جورجی می گوید: اکانت فرزندش به او اجازه می دهد هویت خود را خارج از مادر بودن حفظ کند.4- منافع تجاریدکتر اورلاندو معتقد است: ایجاد حساب‌ در رسانه‌های اجتماعی برای کودکان، می تواند با اهداف مالی باشد.در حقیقت مبالغ تبلیغات در اینفاوئنسر مارکتینگ گاه آن قدر وسوسه‌انگیز است که والدین چشم خود را بر حفظ حریم خصوصی کودک می‌بندند و تمام زوایای زندگی او را به نمایش می‌گذارند یا ساعات زیادی از کودکی او را برای گرفتن عکس یا فیلم به یغما می‌برند.منافع تجاری قوی‌ترین انگیزه در خانواده‌هایی است که زندگی کودکان خود را برای اینستاگرام بسته‌بندی می‌کنند.مخاطرات پیش‌روی کودکان اینفلوئنسر1- اختصاص وقت کمتر والدین برای کودکوالدین؛ کارگردانان اصلی زندگی آنلاین کودکاین ستاره‌های کم سن و سال، شهرت خود را مدیون کار شدید و شبانه‌روزی والدین‌شان در نتیجه تماس تلفنی آنها با سفارش‌دهندگان و برندهای مختلف در پشت صحنه، هستند. مادران و پدرانی که برای تهیه خوراک مخاطبان پیج، به ثبت روزمرگی زندگی کودکان می‌پردازند. آنها ساعات طولانی را به دکور یا تعویض لباس، عکاسی و فیلمبرداری از زوایای مختلف، برداشت‌های چندین باره، مذاکرات طولانی و نوشتن سناریوهایی برای اجرای تبلیغ می‌کنند. معلوم نیست کودک تا چه اندازه تحت فشار حواس‌پرتی والدین از نیازهای روحی، تغذیه‌ای، سرگرمی و… می‌گیرد؟ حتی ممکن است کودک برای برداشت درست سکانسی از کارگردانی پدر و مادرش اذیت شود.آبیدین، محقق اجتماعی می‌گوید والدین در حین ثیت روزمرگی کودک برای تبلیغ سعی می‌کنند تا حد ممکن ساده و طبیعی رفتار کنند. رفتاری که آبیدین آن را آماتوریسم کالیبره شده” (calibrated amateurism) می‎خواند.اصطلاحی که بر این موضوع تاکید می کند: “ما راحت راحت هستیم”! زیرا والدین دریافته‌اند هر چه طبیعی‌تر تبلیغ کنند تاثیرگذاری بیشتری برای ادامه دنبال کردن فالورها دارد.متاسفانه اکنون برخی از والدین متوجه این موضوع شده‌اند که هزینه بزرگ کردن یک کودک را خود آن کودک می‌تواند به راحتی و با اشتراک گذاشتن روزمرگی‌هایش تامین کند. آیا این چیزی جز “کار کودک” است؟2- انتشار مادام العمر استدکتر اورلاندو توضیح می‌دهد، وقتی چیزی آنلاین می‌شود، دیگر نمی‌تواند واقعاً حذف شود. حتی اگر شما در یک حساب خصوصی عکس‌هایی از فرزندتان را منتشر کنید، هرگز نمی‌توانید مطمئن باشید که کسی از آنها اسکرین شات نگیرد و آنها را ذخیره نکند. کودک هنگامی که بزرگ‌تر شود ممکن است برای انتشار برخی از عکس‌ها و ویدئوها توسط والدینش احساس شرمندگی کند. ممکن است این کودک در آینده فرد مهمی در عرصه سیاست، علم یا هنر شود. آن هنگام جزئیات زندگیش توسط خبرنگاران از میان آرشیوها بیرون کشیده خواهد شد. جزئیاتی که شاید مانعی برای ادامه موفقیت او و … شود. کسی از آینده چه می‌داند؟3- ایمنی کودک و دیدن عکس‌ها توسط آدم‌های اشتباهیچه تضمینی وجود دارد که در میان میلیون‌ها آدمی که عکس‌های منتشر شده از کودکان را می‌بینند، آدم‌های سادیسمی، پدوفیل، سارق و … وجود نداشته باشد. والدین با انتشار عکس‌های روزمره‌شان اطلاعات زیادی را در اختیار عموم مردم قرار می‌دهند، از آدرس خانه‌شان که حتی از عکسی از خیابان هم قابل شناسایی است تا پارکی که معمولا به آن می‌روند و حتی مدرسه و مهد کودک!دکتر اورلاندو والدین را تشویق می‌کند تا هنگام به اشتراک گذاشتن تصاویر از فرزندشان به ایمنی او واستفاده از عکس توسط آدم‌های اشتباهی فکر کنند. او می گوید: “مراقب انواع عکس‌هایی که بارگذاری می‌کنید باشید، باید به همه افرادی که می‌توانند با نیت های ناامن به آن عکس‌ها نگاه کنند و به غریبه‌ها فکر کنید.”4- مامان، بابا پولم را بده! (قانون کوگان)وقتی والدین از طریق ارسال تصاویر از فرزندان خود درآمد کسب می کنند، دشوار است که بتوان بین آنچه کار و بازی است مرز قائل شد. در حالی که لایحه‌ای Coogan Law وجو دارد و با اطمینان از اینکه والدین آنها درآمد خود را خرج نمی کنند، از بازیگران کودک محافظت می کند، اما برای کودکانی که از طریق اینترنت درآمد کسب می کنند، چنین دستورالعملی وجود ندارد. این مسئولیت به عهده والدینی است که اینفلوئنسران کوچک خود را مدیریت می‌کنند و در قبال آنان مسئولند.اسم قانون کوگان از جکی کوگان همان بازیگر خردسال فیلم‌های چارلی چاپلین گرفته شده است. جکی پس از بازی در فیلم چارلی چاپلین معروف شد.📷و در یک سریال برای Metro-Goldwyn-Mayer بازی کرد. او در کودکی توانست 4 میلیون دلار درآمد کسبکند. اما زمانی که 21 ساله شد و میخواست کنترل ثروت خود را به دست بگیرد، زمانی بود که پدرش فوت کرده بود و مادرش به ازدواج مجدد تن داده بود. او در آن زمان با حقیقتی تلخ مواجه شد: هر دلاری که بچه قبل از 21 سالگی به دست می آورد متعلق به پدر و مادرش است. در سال 1938 و پس از شکایت کوگان، قانون‌گذاران به سرعت لایحه مشهور کوگان را تصویب کردند که به موجب آن والدین باید درصدی از درآمد یک مجری کودک را در یک حساب ویژه (اکنون به عنوان حساب کوگان شناخته می شود) کنار بگذارند، جایی که تا رسیدن کودک به بزرگسالی دست نخورده باقی می ماند.با این حال از زمان تصویب این قانون ۸۰ سال گذشته و فعالان حقوق کودک اعتقاد دارند که این قانون با عصر دیجیتال و حقوق کودکان اینفلوئنسر تناسب ندارد.اخیرا و با اقداماتی فردی یه نام پیرس، یوتیوب و اینستاگرام در بیانیه‌هایی جداگانه گفته‌اند در حال بررسی در رابطه با فعالیت کودکان در این شبکه‌ها هستند. البته آنها تا کنون جواب روشن و قطعی در این مورد نداده‌اد. در فرانسه اوضاع متفاوت است و تمام درآمد اینفلوئنسرهای زیر ۱۶ سال تا زمان رسیدن به ۱۶ سالگی در حسابی ویژه نگهداری می‌شود. این در حالی است که متاسفانه در ایران هیچ قانون موثری برای حمایت از کودکان کار وجود ندارد. نه در دنیای مجازی و نه در دنیای غیرمجازی.5- مخاطرات روانشناسیسو پالمر (Sue Palmer) جامعه‌شناس، این پدیدۀ آسیب‌زا را کودکی سمی (Toxic Childhood) نامیده است و عقیده دارد تجاری‌سازی و بازاریابی، عامل اصلی مشکلات بهداشت روان در سنین پایین است. بیایید این آسیب‌ها را با هم بررسی کنیم.روانشناسان معتقدند تأکید زیاد بر ظاهر می‌تواند برای کودک مضر باشد. آنها توصیه می‌کنند: اطمینان حاصل کنید که کودکان زمان زیادی برای خستگی و کثیف شدن دارند، در عوض اینکه همیشه آماده عکس هستند.در همین رابطه دکتر اورلاندو در مورد نوع هویتی که برای کودکان در شبکه‌های اجتماعی ایجاد می‌کنید هشدار می‌دهد و می‌گوید مراقب باشید که او را با چه هویتی به مردم می‎شناسانید.حقیقت این است که زندگی یک کودک اینفلوئنسر اگر چه ممکن است پر از وسایل نو، زرق و برق، پول و هیجانات باشد، با این حال جنبه‌هایی تاریک نیز خواهد داشت که برخی از آنها در بزرگسالی و در هنگام قرار گرفتن در اجتماع نمود پیدا خواهد کرد. متوقف کردن در خیابان برای عکس گرفتن، انگشت نما شدن در مدرسه و … می‌تواند معضلات روحی را برای فرد پدید آورد.موضوع دیگر این است که اعتماد به نفس بر اساس تأیید عمومی از غریبه‌ها در سنین پایین خطرناک است. هر شخصی که در کانون توجه شیکه‌های اجتماعی است ناگزیر با نفرت آنلاین روبرو می‌شود. در عصر اینترنت هرکسی می‌‌تواند با یک صفحه ناشناس به‌صورت آنلاین نفرت‌پراکنی کرده یا پیام‌ها و تصاویر توهین‌آمیز، تهدید‌آمیز و جنسی ارسال کند. آگاهی کودکان برای درک این پیام‌ها هنوز گسترش پیدا نکرده است. مسائل در ذهن کودک مانند ذهن بزرگسالان حل‌وفصل نمی‌شود. کامنت‌ها مملو از پیامهای نفرت انگیز است در حالی که این پیام‌ها برای هر کسی، فارغ از سن‌شان هم ترسناک است.تصور کنید کودکان اینفاوئنسر خواندن را یاد بگیرند، عکس العمل آنان از خواندن کامنت‌های منفی و فحش‌های رکیک در مورد خودشان چیست؟حتی کامنت‌هایی که به ابراز علاقه می‌پردازند، نیز می‌توانند تاثیر منفی بگذارند. تصور کنید کودک از خواندن پیام‌های دلگرم کننده راضی و خشنود باشد و فکر کند میلیون ها دوست و رفیق دارد، اما در دنیا واقعی با چنین واکنشی روبرو نشود و دچار تعارض گردد.عملکرد این کودکان همیشه زیر ذره‌بین است. اگر توجه عمومی به هر دلیلی نسبت به این کودکان کاهش پیدا کند، ممکن است آنها را دچار اضطراب و ناامیدی کند زیرا تحمل شکست در سنین پایین دشوار است.کودکان اینفلوئنسر؛کودکان کار؟آیا کودکان اینفلوئنسر؛کودکان کار هستند؟ برای پاسخ به این سوال چند نمونه واقعی را ذکر خواهیم کرد:در سال 2017 مادر کودک اینفلوئنسر، زویی میوشی در یک پست نوشت: او بیشتر وقت‌ها به دوربین نگاه نمی‌کند، در این مواقع و برای برطرف کردن این مشکل از عینک آفتابی استفاده می‌کنم. (این موضوع چیزی جز این است که بچه علاقه‌ای به مشارکت نداشته است؟)زیان بدن زویی را در تصویر زیر ببینید:📷در روایتی دیگر، بی فیشر، مادر سه پسربچه معروف اینستاگرامی می‌گوید: معمولا هیچ اجباری در عکاسی از آنها نیست، مگر سفارش تبلیغ باشد، آن وقت گرفتن عکس اجباری است و درآن روز به آنها آبنبات چوبی می‌دهیم تا راضی به عکاسی شوند.این دو مورد که بازگو کننده اجبار کودکان به کار هستند، ناخوشایند است اما هر گز به اندازه مورد جدیدی که می‌خواهم بگویم شما را ناراحت نخواهد کرد.ماشل هابسون زن 47 ساله اهل آریزونا به جرم آزار 5 فرزند از 7 فرزند خود متهم شد. ضرب و شتم، اسپری فلفل، گرسنگی کودکان 6 تا 15 ساله، اتهامات وحشتناک این مادر بود.همه بچه‌ها یه پلیس گفته بودند که بایستی در تولیدمحتوای کانال یوتیوب مادرشان با 600-700 هزار دنبال کننده مشارکت می‌کرده‌اند و در صورت سریاز زدن از این کار به شدت تنبیه می‌شده‌اند. آنها همچنین گفتند مادرشان آنها را از تحصیل محروم کرد تا در فیلمبرداری‌های سریالی او به صورت تمام وقت شرکت کنند.یوتیوب در واکنش به این کودک‌آزاری اکانت حساب ماشل هایسون را بست. ماشل هابسون در حالی این اتهام را قبول نمی‌کرد که یک فرم مالیاتی از گوگل نشان داد او تنها در سال 2018 از کانال یوتیوب خود 300 هزار دلار درآمد داشته است.صفحات اجتماعی پرطرفدار برای حیات خود، نیازمند خوراک محتوایی جذاب هستند. والدین در جهت تولید این خوراک، گاه دانسته یا ندانسته به روحیات فرزند خود آسیب می‌زنند تا فالوورهای خود را از دست ندهند.برای نمونه کول و ساوانا لابرانت در روز اول آوریل به منظور تهیه ویدئویی با مضمون “دروغ آوریل” به دخترشانرز 6 ساله به دروغ گفتند چون از سگش خوب مراقبت نکرده است، سگ را به کسی دیگر خواهند داد. بغض ناباورانه رز و گریه او باعث شد کاربران واکنش شدیدی بدهند و رفتار مادر و پدر رز را زیر سوال ببرند تا حدی که پدر و مادر ویدیو را پاک کرده و بابت این اتفاق عذرخواهی کردند.وینا دوبال، استاد حقوق دانشگاه استرالیا در کالیفرنیا، متخصص در حقوق کار و اقتصاد شرکت‌های بزرگ، می‌گوید: این چیزی فراتر از سرگرمی و بازی است. آنها در حال انجام کار هستند و اگر از آن کار درآمدزایی می‌شود، پس آن کودکان مستحق دستمزد برای آینده خود هستند.بسیاری از فعالین کودک اعتقاد دارند که این نوعی بهره‌کشی و استثمار است، زیرا خردسالان نمی‌توانند پیامدهای طولانی‌مدت شهرت و فشار مداوم برای انجام کار را تحمل کنند.تفکر انتقادی آنها تا سن دوازده سالگی توسعه پیدا نکرده است.اگر بخواهیم اینفلوئنسر بودن کودکان را در یک طیف بین تفریح، کارآفرینی و بهره‌کشی بسنجیم، باید قوانین کار را بررسی کنیم.قانون کار کودک، کار کودک (Child labour) را فعالیتی تعریف می‌کند که سلامت جسمی، روانی، اجتماعی و اخلاقی کودک را در معرض خطر قرار دهد.طبق ماده ۳۲ پیمان‌نامه جهانی حقوق کودک، کشورهای‌ طرف‌ کنوانسیون‌ (از جمله ایران) موظف هستند حق کودک را برای مورد حمایت قرار گرفتن در موارد زیر به رسمیت بشناسند:استثمار اقتصادیانجام‌ هر گونه‌ کار زیان‌بار‌انجام هر کاری که در آموزش‌ وی‌ توقف ایجاد کندانجام هر کاری که برای‌ بهداشت‌ جسمی‌، روحی، معنوی‌، اخلاقی‌ و پیشرفت‌ اجتماعی کودک‌ مضر باشد.در قانون کار معمولا مشخص شده که کودک می‌تواند چند ساعت در روز کار کند و چه مدت باید بتواند به تحصیل خود برسد. اما اینفلوئنسر مارکتینگ یک صنعت جدید است و قوانین زیادی در ارتباط با آن وجود ندارد. به نظر می‌رسد که اینستاگرام و یوتیوب قوانین کار کودکان را بر هم زده‌اند. حال، با وجود پول‌های بسیار و قوانین اندک، سوالات مربوط به استثمار و کار کودکان در شبکه‌های اجتماعی قطعا مطرح خواهد شد.اگر پول پرداخت می‌شود پس این کودکان در حال انجام کارند و اینستاگرام، کارفرمای مشترک آنهاست. اوضاع کمی شبیه به دست‌فروشی در خیابان است با این تفاوت که این بار، کار از طریق یک پلتفرم انجام می‌شود. شما یک کسب و کار خانوادگی دارید و کالای شما، کودک شماست.فرانسه قانون جدیدی را برای حمایت از ستاره‌های خردسال در شبکه‌های اجتماعی وضع کرده که شامل موارد زیر است:درآمد اینفلوئنسرهای زیر ۱۶ سال تا سن ۱۶ سالگی در یک حساب بانکی ویژه نگهداری می‌شود.هر شرکتی که بخواهد یک کودک تاثیرگذار را به کار بگیرد باید از مقامات محلی مجوز دریافت کند.این کودکان «حق فراموش شدن» دارند و سیستم‌عامل‌های اینترنتی موظفند در صورت درخواست، اطلاعات آنها را از اینترنت پاک کنند.با توجه به اینکه قانون کار کودک در ایران حتی درباره کار در کوره آجرپزی هم شوخی است، پس باز هم شوخی است که منتظر تصویب قانونی برای کار دیجیتال کودکان در ایران باشیم.چرا برندها علاقه دارند با اینفلوئنسرهای کودک کار کنند؟1- حضور برندها در زندگی واقعی کودکان و با حالتی طبیعی، موجب اطمینان خاطر خانواده‌هاست.2- همچنین کودکان دوست دارند تقلید و کپی کنند، بنابراین دیدن کودک دیگری که استفاده از اسباب بازی‌ها یا وسایل خاصی را تحسین می‌کند، اغلب یک روش مطمئن برای تبلیغ است.3- کودکان اینفلوئنسر در مقایسه با اینفلوئنسرهای بزرگسال، جذابیت خاصی دارند. آنها بانمک و شیرین‌زبانند. ما حتی از تماشای محتوای تبلیغاتی آنها نیز لذت می‌بریم و این روی رفتار خرید ما تاثیر می‌گذارد. برندها نیز به‌دنبال همین هستند.آیا کودک رضایت دارد؟این بچه‌ها به اندازه کافی بزرگ نیستند که بتوانند در شبکه‌های اجتماعی، حساب کاربری داشته باشند. طبق قوانین اینستاگرام، افراد برای عضویت در این شبکه باید بیشتر از ۱۳ سال داشته باشند. در صورتی که یک حساب کاربری متعلق به یک کودک زیر ۱۳ سال باشد، باید در قسمت Bio صفحه عنوان شده باشد که این حساب به دست والدین مدیریت می‌شود. در غیر این صورت حساب باید بسته شود.نکته دوم اینکه این بچه‌ها روی تصویر یا ویدئویی که از آنها منتشر می‌شود، کنترلی ندارند. آنها فقط سوژه هستند.مادر “وادا” یکی از کودکان مشهور اینستاگرام می‌گوید:«همیشه قبل از گرفتن عکس، از دخترم اجازه می گیرم.»عالی است! اما اگر کودک نداند به چه چیزی رضایت می‌دهد، چطور؟مثال تلخیست اما بسیاری از کودکانی که مورد آزار جنسی قرار گرفته‌اند، رضایت خود را به متجاوز اعلام کرده بودند زیرا تصور می‌کردند که این قرار است فقط یک کُشتی ساده باشد.به نظر می‌رسد که اشتراک‌گذاری یکی از مصداق‌های احساس مالکیت والدین نسبت به فرزندان در عصر جدید است.آیا حریم خصوصی کودک رعایت می‌شود؟پروفسور کلر بسنت (Claire Bessant) از دانشکده حقوق نورتومبریا می‌گوید:«حتی نوزادان و کودکان خردسال نیز از حق حریم شخصی برخوردارند، بنابراین والدین از زمان تولد باید شیوه زندگی آنلاین فرزندانشان را در نظر بگیرند.»آیا ده سال دیگر که بچه‌های ناز اینستاگرام بزرگ شدند، از کودکی دیجیتال خود دلخور می‌شوند؟ اگر کودک بزرگ شود و بفهمد تمام اتفاقات خصوصی زندگی او مانند ختنه شدن، مشکلات شب‌ادراری، گریه اول مهر و… با دیگران به اشتراک گذاشته شده است، چه حسی خواهد داشت؟ (کافیست هشتگ ختنه را در اینستاگرام جستجو کنید.)مادر کودک اینفلوئنسر، استیسی وودهامز در این باره می‌گوید:«اگر فرزندم بزرگ شود و از من بخواهد که دیگر تصویر او را منتشر نکنم، به تصمیمش احترام می‌گذارم.»البته که شما می‌توانید حساب کودک را از شبکه‌های اجتماعی حذف کنید، اما درباره محتوایی که دیگران ذخیره کرده و به اشتراک گذاشته‌اند، چه می‌کنید؟ شما کنترلی روی آنها ندارید.کارشناسان حریم خصوصی هشدار می‌دهند که این اطلاعات برای همیشه در اینترنت باقی می‌مانند. همین که محتوای فرزند خود را به صورت آنلاین منتشر کنید، به تمام دنیا اجازه داده‌اید تا در هر زمان به آن دسترسی داشته باشند.البته بسیاری از والدین استدلال می‌کنند که ممکن است کودکانشان در آینده با محتوای منتشر شده مشکلی نداشته باشد و این مسیر را ادامه دهند. (مسیری که خودشان انتخاب نکرده بودند.)اما این احتمال نیز وجود دارد که کودک بزرگ شود و احساس کند که تمام زندگیش مدت‌ها قبل بدون رضایتش فاش شده است.والدینی که برای کودکان خود در شبکه‌های اجتماعی حساب باز می‌کنند باید توجه داشته باشند که ممکن است با این کار، حریم خصوصی کودک در معرض خطر قرار بگیرد.در فرانسه اگر شخصی بدون رضایت، عکسی از شخص دیگر (از جمله یک کودک) منتشر کند، می‌تواند به یک سال حبس به اضافه پرداخت جریمه سنگین محکوم شود. همچنین مقررات عمومی حفاظت از اطلاعات اتحادیه اروپا، حق فراموش شدن را در اختیار افراد قرار می‌دهد که به ‌واسطه آن افراد می‌توانند برای حذف اطلاعات‌شان از اینترنت، درخواست بدهند.والدین کودکان اینفلوئنسر چگونه از آنها حمایت کنند؟درمورد خطرات، چالش‌ها و … به آنها آگاهی بدهند.فرق بین دوست و خانواده واقعی و دنبال کنندگان مجازی را برایش روشن کنند.به او اطمینان خاطر بدهند تا همیشه به عنوان یک دوست در کنار او هستند حتی در هنگام بروز اشتباهات احتمالی از سوی او.حرف‌های او را یشنوند، او را به اجبار مجبور به انجام کاری نکنند.از راهنمایی روانشناسان همواره بهره بگیرید.نتیجه‌گیری:در مورد صحیح یا غلط بودن تاثیرگذاری کودکان در شبکه‌های اجتماعی، هیچ پاسخ صریحی وجود ندارد. این پدیده مخالفان و موافقان بسیاری دارد. تنها چیزی که می‌توانیم در مورد آن توافق کنیم این است که کودک به امنیت، حریم خصوصی و شادی نیاز دارد.برای رسیدن به این مهم، والدین و شبکه‌های اجتماعی باید رفتار خود را تغییر دهند و قانون‌گذاران و نهادهای نظارتی نیز درگیر شوند.اما شاید این رویایی محال باشد چون دریافت بیست میلیون تومان در ازای انتشار یک عکس، واقعا وسوسه‌برانگیز است.والدین اینستاگرامی پول به‌دست می‌آورند، شبکه‌های اجتماعی قدرتمندتر می‌شوند و نهادهای قانون‌گذار نیز به استراحت می‌پردازند.اما نقش ما در این میان چیست؟شاید ما متوجه نباشیم که به‌صورت ناخواسته در حال حمایت از این چرخه هستیم. بسیاری از ما مطمئن هستیم که تنها از تماشای کودک لذت می‌بریم و هیچ قصد دیگری نداریم. همین حمایت کردن ما، باعث بازدید بیشتر محتوا می‌شود و اعتبار اینفلوئنسر را نزد برند بالا می‌برد. ما متوجه نیستیم که به عنوان ضلعی از مثلث برند، اینفلوئنسر و مخاطب، در حال کمک به این چرخه هستیم. تا تقاضا هست، عرضه نیز وجود خواهد داشت.قبل از دنبال کردن صفحه یک کودک اینفلوئنسر…بیایید چشم‌هایمان را ببندیم،بیایید به کودک بیاندیشیم،و بیایید از خودمان بپرسیم با فشردن دکمه Follow چه تاثیری در زندگی کودک می‌گذاریم؟منابع:آیلارز رزاقی؛ کودکان اینستاگرامی، کودکان کارhttps://meidaan.com/archive/75116https://www.abc.net.au/everyday/considerations-starting-a-social-media-account-for-your-child/11524188https://www.theatlantic.com/family/archive/2019/02/inside-lives-child-instagram-influencers/583675/https://www.theguardian.com/media/2019/apr/24/its-not-play-if-youre-making-money-how-instagram-and-youtube-disrupted-child-labor-lawshttps://motamem.org/%d8%a7%db%8c%d9%86%d9%81%d9%84%d9%88%d8%a6%d9%86%d8%b3%d8%b1-%d9%85%d8%a7%d8%b1%da%a9%d8%aa%db%8c%d9%86%da%af/

Author: admin

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *