معنی شعر یاد حسین فارسی هشتم

معنی شعر یاد حسین فارسی هشتمدهان سخنگو از داغ دل، چنان تشنه شد که ردیف شعرش همه کلمه تشنه شده است.از شدت غم دل و اندوه فراوان، جوهر قلم خشک شد. قلم به جای جوهر با اشک و آه خود، بر دفتر کلمه تشنه را نوشت.افسوس از آن روز که در کربلا، آن پادشاه (امام حسین) بدون لشکر و بدون یاور و تشنه بود.با لبانی خشک و دلی سوخته و چشمانی اشک‌بار در آن بیابان، در حالی که دچار مصیبت‌های فراوان شده بود، لب تشنه بود.مانند ماهی که از آب بیرون می‌افتد، خاندان پیامبر دلشان از تشنگی در سینه می‌سوخت و می‌تپید.خاندان پیامبر و فرزندان حضرت علی از بزرگ تا کوچک، همه تشنه بودند.آن کسی که در بهشت همه‌ را سیراب می‌کند به کدامین گناه در کنار آب فرات در حالی که تشنه بود، کشته شد؟وقتی که عباس جوان به آب فرات رسید، به یاد تشنگی امام حسین، تا قیامت تشنه ماند.از قلم فدایی (شاعر) مانند دلش آه بلند شد که پی در پی کلمه تشنه را بر کاغذ نوشت.تف: گرما و حرارتدوات: جوهردانخامه: در اینجا به معنی قلم استخسرو: پادشاهبحر: دریاآل: خاندانشط: رودحیدر: شیر (لقب حضرت علی)محشر: قیامتکلک: قلمفدایی مازندرانی شاعر و مرثیه‌سرای فارسی‌زبان در شعر یاد حسین، واقعه کربلا و تشنگی امام حسین و یارانش در صحرای کربلا را با آه و سوز به قلم آورده است.

Author: admin

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *