۲۰ دقیقه…

۲۰ دقیقه…

روزی برای تحویل امانتی به شهر “تبنین” رفته بودیم.در راه برگشت صدای اذان آمد. احمد گفت: کجا نگه می داری تا نماز بخوانیم؟گفتم ۲۰دقیقه ی دیگر به شهر می رسیم و همانجا نماز می خوانیم…از حرفم خوشش نیامد و نگاه معنا داری به من کرد و گفت:من مطمئن نیستم تا ۲۰ دقیقه ی دیگر زنده باشم! و نمی خواهم خدا را در حالی ملاقات کنم که نماز قضا دارم.🌷شادی روح شهید فاتحه و صلوات🌷

Author: admin

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *