شرح دعای مکارم الاخلاق (2)

شرح دعای مکارم الاخلاق (2)

اللَّهُمَّ وَفِّرْ بِلُطْفِکَ نِیَّتِی، وَ صَحِّحْ بِمَا عِنْدَکَ یَقِینِی، وَ اسْتَصْلِحْ بِقُدْرَتِکَ مَا فَسَدَ مِنِّی.دومین فراز از دعای مکارم الاخلاق، تاکیدی بر دعاهای خواسته شده در فراز قبل است. مجددا از خداوند میخواهد که نیتش را برتر گرداند و یقینش را صحیح و سالم گرداند و کارهای فاسد شده او را اصلاح کند.اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ اکْفِنِی مَا یَشْغَلُنِی الِاهْتِمَامُ بِهِ، وَ اسْتَعْمِلْنِی بِمَا تَسْأَلُنِی غَداً عَنْهُ، وَ اسْتَفْرِغْ أَیَّامِی فِیمَا خَلَقْتَنِی لَهُ، وَ أَغْنِنِی وَ أَوْسِعْ عَلَیَّ فِی رِزْقِکَ، وَ لَا تَفْتِنِّی بِالنَّظَرِ، وَ أَعِزَّنِی وَ لَا تَبْتَلِیَنِّی بِالْکِبْرِ، وَ عَبِّدْنِی لَکَ وَ لَا تُفْسِدْ عِبَادَتِی بِالْعُجْبِ، وَ أَجْرِ لِلنَّاسِ عَلَى یَدِیَ الْخَیْرَ وَ لَا تَمْحَقْهُ بِالْمَنِّ، وَ هَبْ لِی مَعَالِیَ الْأَخْلَاقِ، وَ اعْصِمْنِی مِنَ الْفَخْرِ.امام سجاد علیه السلام با صلوات بر پیامبر، میخواهد استجابت دعای خود را تضمین کند. سپس به درخواست های مهم خود میپردازد. اولین درخواست امام این است که خدایا! آنچه که سبب مشغولیت ذهنی من میشود را خودت به سرانجام رسان. یعنی خداوندا! من به یک فراغ بال و آسایش ذهنی نیاز دارم. لذا آنچه موجب تشویش ذهن و مشغولیت آن میشود، مرا از آن بی نیاز کن!این درخواست نیز از آن جهت است که امام سجاد علیه اسلام میداند اخلاق نیکو در ظرف فراغت ذهنی رشد میکند. کسی که ذهنش همواره مشغول است، نمیتواند به خود و اخلاق خود بیاندیشد تا آن را اصلاح کند.فراغت ذهنی پیش نیاز پرداختن به اخلاق حسنه استالبته نباید تصور شود که این فراغت ذهنی با بهره مندی های مادی به دست خواهد آمد. بلکه در کنار سطحی از بهره مندی مادی، نیاز است انسان از خداوند بخواهد تا به او قناعت دهد. قناعت یعنی بیش از مقدار نیاز خود نخواهد.اما سوالی که مطرح میشود این است که اگر خداوند به ما این فراغت ذهنی را داد، ما چه باید کنیم؟ امام سجاد در ادامه جواب این سوال را داده است. بلافاصله از خداوند میخواهد بعد از اینکه ذهن من را از درگیری های بیهوده آزاد کردی، به من توفیق بده تا برای فردای خودم تلاش کنم.اوقات فراغت خود را چگونه باید پر کنیم؟باید برای فردا و قیامت خود اقدام نماییم.جالب این است که امام سجاد قیامت را نزدیک میداند. مثل فردا که نزدیک است. نه مانند ما که گویا تا قیامت فرسنگ ها فاصله داریم و به این زودی ها به آن نخواهیم رسید.همچنین باید دقت کرد که امام سجاد، اولویت واقعی زندگی را قیامت و فردا میداند. لذا از خداوند میخواهد اولویت های ساختگی و بی اساس را از ذهن او خارج کند تا بتواند به فردای خود بپردازد.

Author: admin

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *