یک دلیل واقعی برای یادگیری زبان انگلیسی

یک دلیل واقعی برای یادگیری زبان انگلیسیبه نظر من که فقط یک دلیل مهم برای یادگیری زبان وجود داره و اونم اینه که ما ایرانی هستیم.چرا؟اگه اهل خوندن و نوشتن یا به طور کلی یادگیری باشیم،اصلا باید کلا زبان فارسی رو ببوسیم و بزاریم کنار.یا فقط برای تعاملات روزمره ازش استفاده کنیم.چرا که اولا ما با پدیده ای به نام سانسور مواجهیم.چیزی که یک متن رو کلا از این رو به این رومی کنه و لذت واقعی خوندنش رو ازمون می گیره.حتی مترجم های حرفه ای هم به هیچ شکلی وبا هیچ خلاقیتی نمی تونن این خلاء رو پر کنن.دوما که صنعت ترجمه ما اونقدر هم پرکار نیست.چه آثار گران قدری که هنوز ترجمه نشده.اونم به دلیل وضعیت داغون صنعت نشره.دوما که برای یک نویسنده ایرانی،حساب کردن روی خواننده های ایرانی واقعا ظلمه.ضمن اینکه چه تضمینی وجود داره که نوشته شما ترجمه بشه وبه گوش تمام مردم جهان برسه.اصلا کی شمارو می شناسه!البته وقتی من از یادگیری زبان انگلیسی صحبت میکنم،منظورم این نیست که شروع به خواندن متن هایی بکنید که از آن ها متنفرید یا به طور کلی از منابع زبان،صرفا به خاطر یادگیری زبان استفاده کنید.آدم باید اول تحت فشار باشد و احساس نیاز کند.مثل بچه ای که می دونه باید زبون باز کنه.وگرنه به مشکل می خوره.حالا هم شما باید مثل من از نبود زیرنویس برای بعضی فیلم ها،ترجمه نشدن بعضی کتاب های خوب و ترجمه دور از واقعیت ذله بشید و تصمیم بگیرید که خودتون به زبان اصلی اونا رو بخونید.یا اینکه بخواید بنویسید و باز سانسور و کمبود مخاطب جلوی تان قد علم کند.درنتیجه نباید اول بروید مجهز شوید و سپس کار را شروع کنید.چرا که شوق و ذوق تان می خوابد و معنای کارتان را ازدست می دهید.پس شروع کنید که با همان زبان دست و پاشکسته تان کارتان را پیش ببرید‌.اصلا فکر کنید که زبان فارسی بلدنیستیدومجبوریدکلمه به کلمه پیش برید تا بتونید بعد ماه ها همون کتاب رو به شکلی روان بخونید.البته به محض اینکه شروع به خواندن کنید،خواهید دید که به شکل باورنکردنی ای در این کار ریدید .اما این طبیعیه و یادگیری زبان فارسی رو در اول دبستان به یاد آورید.وفقط برروی هدف تان تمرکز کنید.یادگیری زبان؟نه.بلکه خواندن و فهمیدن آن یک جمله لعنتی از اون کتاب کوفتی خوبی که دوستش دارید.سعی کنید که منظورتون رو به بهترین شکل ممکن برسونید و از هرابزاری و هرچی که دم دست تون هست استفاده کنید‌.این روشی در یادگیریه که اول عمل میکنیدوسپس به سراغ تئوری های لازم می رید‌.تاوقتی که شروع نکردیدکه نمی دانید به چی احتیاج دارید.کتاب ها و منابع از دست تون فرار نمی کنن.نه اینکه شروع به خوندن کتاب های آموزشی کنید و چیزهایی رو یاد بگیرید که حتی نمی دانید برای چی دارید یاد می گیرید‌.شما زبان یاد نمی گیرید،چون زبان خوندن خوب است یا اینکه بقیه گفته اند که یاد بگیرید.این کاررو می کنید،چون مجبورید.چون بدجوری کون تون سوخته که چرا نمی تونید اثر مورد علاقه تون رو بخونید یا از کلی مقاله رایگان در گوگل استفاده کنید.آدم تا زمانی که تحت فشار قرار نگیره،دست به تغییر وضعیت نمی زنه.اگه بلد نبودن زبان انگلیسی محدودتون کرده،زبان انگلیسی یاد نگیرید.بلکه نذاریدکه بلد نبودن زبان انگلیسی جلوتون رو بگیره.منظورم اینه که با وجود بلد نبودن این زبان،همچنان سعی کنید کتابی که می خواید رو به هر قیمتی که شده بخونید.برای بادگیری زبان فارسی، آثار فارسی بخوانید‌‌.درواقع تنها آثاری که به زبون فارسی می خونید،آثار خود نویسنده های ایرانی باشه.البته از اونجایی که زبان،امری پویا است،از زبان شفاهی روزمره هم برای غنای زبان تان دور نیفتید.

Author: admin

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *