دلیل مشکلات گرانی و تورم در مملکت اسلامی!(1)

دلیل مشکلات گرانی و تورم در مملکت اسلامی!(1)

همانطور که میدانیم در سال های اخیر گرانی به بیش از اندازه خودش رسیده است.و خیلی افراد این مشکل را به اسلام ربط میدهند که مقصر اصلی اسلام نیست.شاید برایتان جالب باشد که فقط در جهان 5 سال عدل و داد حاکم بود و حقوق همۀ آحاد جامعه یکسان بود. آیا میدانید در آن 5 سال چه کسی فرمانروا بود؟! حضرت علیبله؛ تعجب کردید، اما درست است، فقط در زمانی که علی(ع) خلیفه بود، مردم از حقوق یکسانی برخوردار بودند.چون حضرت علی حتی به برادرش، “عقیل بن ابیطالب” حق بیشتری نداد و به او گفت که حق تو با بقیه یکی است و تو چگونه میخواهی آتش(جهنم) را تحمل کنی.یکجایی جالب است! ما خودمان میگوییم فلانی پارتی بازی کرده و داداشش را آورده سر کار و جالب تر هم که ما خودمان هم سعی داریم پارتی بازی کنیم و به جایی برسیم! تازه ما میگوئیم که شیعۀعلی هستیم اما هیچ بویی از علی نبرده ایم.از اقدامات مهم حضرت علی، در آوردن بیت المال از انحصار ثروتمندان بود؛ و همۀ بیت المال را بین مردم به طور مساوی تقسیم میکرد.حضرت علی بسیار بسیار به اقتصاد جامعه اهمیت میداد و چنانکه در نامه ای به مالک اشتر دستور دادند که اولویت را بر آبادانی سرزمین قرار دهد نه گردآوری خراج(مالیات)؛ زیرا خراج فقط در نتیجهٔ توسعهٔ کشاورزی به دست می‌آید و اگر کسی بخواهد صرفاً خراج جمع کند، کشور را ویران و مردم را نابود می‌کند و کارش دیری نمی‌پاید؛ لذا اگر مردم از سنگینی مالیات، بلایای طبیعی یا دیگر عوامل شکایت کردند، حاکم باید از بار مالیات بکاهد. تخفیف مالیات اندوخته‌ای است که از طریق توسعهٔ سرزمین و آراستگی دیار بازمی‌گردد. ویرانیِ سرزمین حاصل فقر مردم و در نتیجهٔ تمرکز حاکمان بر ثروت‌اندوزی است.حضرت علی هیچ موقع بین عرب و عجم، سیاه و سفید، مسلمان و غیر مسلمان تفاوتی نمیذاشت و همۀ مردم را به یک چشم نگاه میکرد و تفاوتی قائل نمیشد. حتی در جنگ هاحضرت علی در نبرد جمل حکم کرد که زخمیان و اسیران نباید کشته شوند. با آنان که سلاح می‌اندازند نباید جنگیده شود و آنان که از میدان نبرد می‌گریزند، نباید تعقیب شوند. فقط سلاح‌ها و مرکب‌های جنگی غنیمت گرفته شود. همچنین پس از نبرد دستور داد هیچ زندانی جنگی، زن یا کودکی نباید به بردگی گرفته شود و اموال کشتگان سپاه دشمن به وراث قانونی‌شان برسد.حضرت علی خود را پایبند به مبارزه با فساد و خیانت میدانست و به کارگزاران حکومتی نیز این را گوشزد میکرد. وی در نامه ای به مالک مینویسد:«اگر یکی از آنان دست به خیانتی گشود و گزارش جاسوسان بر آن خیانت هم داستان بود بدین گواه بسنده کن و کیفر او را با تنبیه بدنی بدو برسان و آنچه بدست آورده بستان، پس او را خوار بدار و خیانتکار شمار، و طوق بدنامی در گردنش درآویز»

Author: admin

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *