نصب آرچ لینوکس

نصب آرچ لینوکس

خب قبل از این که بریم سراغ نصب آرچ یه سری مفاهیم رو برسی میکنیم ولی زیاد هم پر حرفی نمیکنیم چون انتظار میره که کسی که میخاد آرچ رو به عنوان سیستم عامل خودش انتخاب کنه این ها را مطالعه کرده باشه و بدونه ، اولین چیزی که هست اینه که آرچ خودش یه توزیع مادر و بیس هست و خیلی توزیع ها بر مبنای آرچ ساخته میشن و خود آرچ بر مبنای توزیع خاصی ساخته نشده ، دومیش هم این اصل ها و فلسفه ی پشت آرچ هست در حقیقت آرچ یه توزیع سبک و ساده و قدرتمند هست که مینیموم رو در اخیتار شما قرار میده و هرگز هیچ گونه پکیج اضافی و … رو همراه خودش نداره ، یکی از اصل های آرچ اینه که ادعا میکنه ساده هست شاید در نگاه اول خیلی ها تعجب کنند که چرا آرچ میگه من ساده هستم! ولی معیار آرچ برای ساده بودن با معیار های من و شما فرق داره ، آرچ لینوکس سادگی رو داخل نبودن اضافات و تغیرات غیر ضروری میبینه و در نتیجه میگه که ساده هست ، و خب راست هم میگه 🙂 و همچنین آرچ خیلی مدرن هست در حقیقت سعی شده همیشه اون لبه ی لبه ی تکنولوژی باشه و آخرین آپدیت ها و تغیرات رو در اختیار کاربرش قرار بده و خب شاید بشه گفت این لبه ی لبه ی تکنولوژی بودنش هم دلیلی شده که زیاد روی سرور ها استفاده نمیکنن ازش و برای سرور در کل مرسوم و چندان مناسب نیست ولی برای یک کاربر دسکتاپ بسیار انتخاب عالی هست چون میتونه همیشه آخرین آپدیت ها رو در دسترس داشته باشه همچنین آرچ همیشه از آخرین کرنل موجود استفاده میکنه و آرچ یک سیستم rolling release هست در حقیقت شما یک بار فقط آرچ را نصب میکنید و بعد به راحتی میتونید اون رو مدام آپدیت کنید .و نکته ی دیگه ای هم که باید بدونید این هست که آرچ بر خلاف خیلی از توزیع ها که هدف و تمرکزشون راحتی کاربر هست ، آرچ اینطوری نیست و تمرکز و هدفش روی خود کاربر و این که دستش رو باز بزاره هست و بزاره که هر چیزی که میخاد اگه نیاز داشت خودش انجام بده و به صورت جدی پرهیز میکنه از داشتن اضافات همراه خودش . و عموما آرچ یک توزیع برای کاربر ها حرفه ای گنو/لینوکس و یا متوسط رو به بالا هست و افرادی که دوست دارن بیشتر داکیومنت بخونن و مشکلاتشون رو خودشون حل کنن و هم درک بهتر و عمیق تری داشته باشند که دقیقا داره چه اتفاقی میوفته و …. . عموما کسایی که آرچ استفاده میکنن با محیط cli رفیق هستن چون آرچ برای نصبش حتی محیط گرافیکی هم نداره که در ادامه نصبش رو باهم مورد برسی قرار میدیم شما میتونید مشکلات و باگ ها رو پیدا کنید و حلشون کنید و یا ریپورت کنید که این کار خیلی مورد استقبال قرار میگیره ، میتونید توی بهتر کردن wiki آرچ کمک کنید ، میتونید توی IRC chanel ها عضو باشد و ایده بدید و … عموما هم امروزه community آرچ توی ایران خیلی بزرگ تر شده نسبت به قبل امروزه انجمن آرچ ایران رو داریم که خسته نباشن و داکیومنت آرچ برای مبتدی ها رو ترجمه کردن و تولید محتوا هم میکنند و در نهایت فضایی رو برای کاربر های آرچ ایران فراهم کردن که از اینجا بهشون میگیم دمشون گرم . حالا هم میریم سراغ نصب آرچ قبل از این ازتون میخام اگر این تفکر اشتباه رو دارید که هرکی آرچ داره خفنه یا هر کی خفنه لزوما باید آرچ داشته باشه رو دور بریزید تا باهم نصب رو شروع کنیم :)شما بعد از این که فایل iso رو از سایت رسمی آرچ نصب کردید و حالا بسته به این که میخایین چجوری و کجا نصبش کنید مثلا روی سیستم واقعی یا یه ماشین مجازی و …‌ اون رو بالا میارید و از صفحه ی باز شده گزینه boot arch linux رو میزنید و منتظر میمونید تا سیستم رو به صورت لایو بالا بیاره و به صورت default با یوزر root لایگن کنه و سیستم رو بده دستتون تا روند نصب رو پیش برید . اولین کاری که باید بکنید و نکته ای که من باید بگم اینه که اگر شما مادربوردی دارید که از تکنولوژی UEFI استفاده و ساپورت میکنه که روند نصبتون هم ممکنه متفاوت باشه و برای این که ببینید چجوری نصب کنید باید به داکیومنت های رسمی آرچ مراجعه کنید . برای این که ببینید UEFI هستید یا نه بزنید :ls /sys/firmware/efi/efivarsاگر همچین فایلی برای شما وجود نداشت که خب در ادامه با ما همراه باشید تا مراحل نصب رو پیش بریم چون ما نصب روی بایوس کلاسیک رو داریم میگیم . حالا چک کنید که به اینترنت دسترسی دارید یا نه :ping -c 4 4.2.2.4 که اگر تونستید packet بفرستید و به اینترنت وصل بودید برنید بعدشping -c google.comتا مطمن بشید که dns تون هم به درستی کار میکنه خب حالا عموما ما هنوز وارد نصب آرچ نشدیم و داشتیم فقط پیش نیاز هایی که باید برسی میکردیم رو میگفتیم .یه نکته ای که هست اینه که اگر احیانا با بهم ریختی کاراکتر ها رو به رو هستید سعی کنید با دستور زیر فونت خط فرمان رو تغیر بدید:setfont lat9w-16ولی عموما اگر مشکلی نبود توی wiki خود آرچ توصیه شده که به این فونت و جا نمای کیبوردتون دست نزنید و بزارید همون پیش فرض خودش باشه و فقط در مواقع ضروری که مشکل دارید عوضش کنید .خب حالا دیگه میخاییم به صورت جدی وارد بحث نصب آرچ لینوکس بشیم . اولین کاری که میکنیم پارتیشن بندی هست .اول میزنیم fdisk -lتا لیست دیوایس های ذخیره سازیم رو و جزئیات دیگه رو به من نشون بده مثلا انتطار میره من وقتی زدم fdisk -l به من حداقل یه /dev/sda نشون بده که اشاره داره به هارد دیسک اصلی من ، حالا اگر دیوایس های دیگه هم وصل باشه مثلا یه هارد دیسک اکسترنال مثلا اونو با /dev/sdb نشون میده احتمالا .‌ خب حالا که مثلا دارم نصب روی مجازی ساز رو میگم که خب عموما تفاوت خاصی و عجیبی با نصب روی سیستم واقعی نداره فرض کنید مثلا من 10GB برای آرچ لینوکس خودم در نظر گرفتم و حالا میخام پارتیشن بندی کنم پس میزنم fdisk به علاوه اسم اون دیسکی که میخام شروع به پارتیشن بندیش کنم :fdisk /dev/sda و حالا من وارد محیط fdisk شدم که اگر m رو بزنم به من راهنما نشون میده و اگر الان n بزنم میتونم یه پارتیشن جدید بسازم که خب اول نوعش رو میپرسه که p میزنیم و اینتر میکنیم که یه پارتیشن primary باشه و بعد از ما partition number رو میپرسه که خب میتونید بزارید روی همون دیفالت خودش و enter کنید بعدش هم start sector رو میپرسه که اینم میزاریم روی Default خودش و enter میزنیم بعدش هم end sector رو میپرسه که خب حالا میگم چه کنید با توجه به این که من میخام سریع آموزش بدم فقط یه پاریشن اصلی میخام بسازم برای نصب کل سیستم که کلا 8GB باشه و 2GB هم برای Swap در نظر بگیرم پس الان شما موقعی که ازتون میپرسه end sector رو میتونید اینطوری جواب بدید مثلا+ n Gکه اینطوری مثلا من میگم حجم این پارتیشن در کل +8 Gباشه و بعد هم enter میکنم و حالا دیگه یه پارتیشن ساختم و از محیط ساخت پارتیشن جدید خارج شدم پس اگر برنم p به من نشون میده که روی این دیسکم تا حالا چه پارتیشن هایی ساختم و مشخصاتشون چیه حالا ما یه پارتیشن دیگه هم میخاییم بسازیم برای Swap پس خیلی راحت مثل مراحل قبل رو پیش میریم و وقتی رسید به مرحله ی end sector حتی نیاری نیست دیگه با اون روش حجم بدم و همون مقدار خودش رو enter میکنم و بعدش هم ساخته میشه ( توجه این مورد برای من صدق میکنه چون کل فضای باقی مونده که ۲ گیگ هست رو میخاستم انتخاب کنم و به عنوان Swap در نظر بگیرم حالا اگر شما هنوز فضای بیشتری که دارید این کار رو نکنید و توی مرحله ی end sector مثل همون دفعه اول حجم بدید . ) خب حالا p میزنم و میبینم که این پارتیشن هم ساخته شده و جزئیاتش رو داره بهم نشون میده پس راحت w را میزنم تا این ها رو بنویسه و از محیط fdisk کلا بیام بیرون .حالا که اومدم بیرون یه بار دیگه میزنم fdisk -l و میبینم که زیر اون قسمت /dev/sda/نشون داده که ۲ تا پارتیشن /dev/sda1/dev/sda2هستند و مشخصاتشون رو نشون میده پس خب خداروشکر با موفقیت پارتیشن بندی کردیم . حالا میام و اون پارتیشنی که قراره کل سیستم روش نصب بشه رو فرمت میکنم مثلا با ext3 یا ext4 mksf.ext4 /dev/sda1و خب Swap هم که mkfs نمیخاد و میریم مرحله ی بعد ..حالا باید همین پارتیشن که میخاییم اصل سیستم رو روش نصب کنیم mount کنیم . ولی قبلش سریع میگیم mount چیه ؟ اوکی من یه دیسکی دارم و لینوکسمم اینور بالا هست حالا من میخام این دیسک رو ببینم همونطور که توی ویندوز C: و D: و … میبینم پس باید این زیر شاخه یه Directory بیام و mount کنم که اصولا توی /mnt میایم و چیز هایی که میخاییم رو mount میکنیم پس میزنم mount /dev/sda1 /mntو خب حالا mount کردیم و در حقیقت وقتی میریم توی mnt انگار توی همون دیسکه که قراره کل سیستم رو روش نصب کنیم هستیم و حالا پس نوبت به نصب اصل و کل سیستم روی این قسمت هست که این کار رو با اسکریپت pacstrap انجام میدیم pacstrap /mnt base که اینطوری میاد و تمامی پکیج ها و ‌… که برای راه اندازی اصلی آرچ لینوکس لازم هست رو نصب میکنه مثل linux-api-headers ها و یا glibc که library های زبان C هستن و یا دستور man و کل Database هاش و خود کرنل ! و مخلفات دیگه ای که نیازه برای اصل راه اندازی آرچ لینوکس . پ.ن ۱ : اگر سرعت توی گرفتن پکیج ها کم هست و یا اصلا نمیتونه بگیره باید mirror هاتون رو تنظیم کنید در غیر این صورت نیازی نیست و از همون پیش فرض استفاده کنید . برای درست کردن mirror ها باید فایل مخصوص رو ویرایش کنید:vi /etc/pacman.d/mirrorlistپ.ن۲ : من قبل از نوشتن این مقاله یه نگاهی به داکیومنت رسمی کردم و نوشته بود بزنید pacstrap -i /mnt base linux linux-firmwareکه خب اینطوری علاوه بر base خرت و پرت های دیگه هم میگیره ولی منطقا انتظار میره همون base هم کافی باشه 🙂 حالا منتطر باشید که نصبش تموم بشه. حالا هم دیگه نوبت میرسه به fstab و chroot .در حقیقت fstab یه فایل هست که میگه من در این سیستم چه فایل سیستم هایی رو استفاده کنم که برای ساختش میزنید :genfstab -U /mnt >> /mnt/etc/fstabو بعد هم برای چک کردن میزنیم:cat /mnt/etc/fstab و حداقل باید اون دیسکی که mount کردیم توی mnt رو برای نصب کل سیستم رو کشف کرده باشه و نوشته باشه اون تو مثلا مینویسه فلان دیسک با فلان آیدی رو من با عنوان روت سیستم شناختم و یا .. ولی باید بدونید که Swap رو خودش کشف نمیکنه و باید خودتون اگه میخایید اضافه کنید :)حالا هم میریم سراغ chroot که یک مفهوم جدی و باحال توی دنیای لینوکس هست . توی لینوکس یه یوزر روت داریم که بحثش جدا هست ویک دایرکتوری روت ( / ) داریم که همه ی دایرکتوری های دیگه مثل etc , mnt , usr , و … همه و همه توی این هستند حالا ما با دستور chroot میتونیم در حقیقت change root کنیم :arch-chroot /mnt در حقیقت اینطوری /mnt میشه روت فایل سیستم من ! دیگه داریم کم کم میرسیم آخر هاش 🙂 بریم سراغ تنظیم کردن TimeZone بزنید :ln -sf /user/share/zoneinfo/Asia/Tehran /etc/localtime و بعدش هم hardware clock خودتون رو تنظیم کنید بزنید:hwclock –systohc و در آخر هم یه date بزنید ببینید درست تنظیم شد timezone یا نه …نوبتی هم باشه نوبت localization هست پس بزنید : locale-gen و حالا هم میریم سراغ language:echo &quotLANG=en_US-UTF.8&quot > /etc/locale.confو الان برید و hostname رو هم تنظیم کنید vi /etc/hostname و اون چیزی که علاقه دارید hostname اتون باشه رو توش بنویسید و بیایید بیرون .و بعدش هم بزنید vi /etc/hostsو میبینید که توش همچین چیزی اضافه کنید : 127.0.1.1 myhostname.localdomain myhostnameکه به جای myhostname اون اسمی که توی فایل etc/hostname/ نوشتید رو بنویسید.و حالا هم نوبت کانفیگ شبکه هست که بزنید اول :pacman -S dhclient تا نصب بشه بعدا جلوتر میگیم که چجوری استفاده میشه . و الان هم بزنید passwd تا پسورد روت رو عوض کنید ..حالا هم میرسیم به بخش مهم نصب بوت لودر که خب یکی از مشهور ترین هاش همون grub خودمون هست . فقط باید به این توجه کنید خودتون که روی BIOS system نصب میکنید یا UEFI system که خب ما داریم روی BIOS system رو اینجا میگیم :pacman -S grubو بعدش هم بزنید:grub-install /dev/sda وقتی نصبش تموم شد configuration file اصلی رو هم بسازید : grub-mkconfig -o /boot/grub/grub.cfgو خب حالا هم که دیگه گراب هم به خوبی نصب کردیم اول exit بزنید تا از اون محیط تغیر ریشه اتون خارج بشید .پ.ن: این که میگم اختیاری هست عموما خودش توسط systemd این کار رو انجام میده که پارتیشن ها رو unmount کنه قبل از خاموش کردن سیستم ولی برای حالا امینت بیشتر میتونید بزنید : umount -R /mntو خب بعد از این که exit کردید بزنید reboot و تمام شما الان آرچ لینوکس رو نصب کرید. :)توجه کنید اگر روی ماشین مجازی هستید حتما فایل iso رو دربیارید که دوباره وارد مراحل نصب نشید 😂 چون اون موقع دیگه ممکنه کلا بعد از این همه مراحل کامپیوتر رو بزارید کنار :)حالا بعد از ریبوت آرچ عزیز ما توی محیط cli بالا میاد و شما توش لاگین میکنید و اولین کاری که انتظار میره بکنید بزنید : ping 4.2.2.4و ببینید دسترسی به اینترنت دارید یا نه اگر نداشتید برنید : ip addr show و اسم کارت شبکه اتون رو کپی کنید(lo نه ها ! ) مثلا enp0s3 خب و حالا بزنید dhclient enp0s3تا براتون ip بگیره و بعدش بزنید ping -c 4 4.2.2.4که میبیند نت دارید و راحت پینگ میکنید ping google.com و میبیند پینگ میکنه پس dns تون هم داره به درستی دیگه الان کار میکنه .و حالا هم اگر میخایید سیستم رو آپدیت کنید بزنید pacman -Syuو یا اگر میخاید چیزی نصب کنید pacman -S NAME که به جای NAME اسم اون پکیج رو بدید .خب دیدید که الان با هم آرچ رو نصب کردیم و فقط یک نکته ی خیلی مهم میخام در این آخر بگم : هیچ مقاله یا راهنمایی نمیتونه ادعا کنه کامل کامل هست و اگر ازش پیش برید غیر ممکن هست که به مشکل بر بخورید من اینجا سعی کردم در سطح سواد خودم و چیزی که از منابع مختلف یادگرفته بودم رو برای نصب آرچ توضیح بدم و در طی این روند نصب نباید مشکلی به وجود بیاد ولی اگر به مشکلی خوردید مهم ترین انتظاری که ازتون میره اینه که خودتون سرچ کنید و مشکلتون رو حل کنید و هم چنین به عنوان یه کاربر آرچ هیچ وقت دستوری رو که نمیدونید چیکار میکنه رو نه از این مقاله نه از هیچ جای دیگه کپی پیست نکنید فقط وقتی کپی پیست کنید که حداقل بدونید اون دستور کارش چیه و برا چی الان این رو زدید.مقاله ی نصب آرچ لینوکستوسط مسیح قربانی

Author: admin

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *