کمال‌طلبی منفی در نوشتن

کمال‌طلبی منفی در نوشتن

من همیشه در مورد وسواس و کمال‌طلبی حرف زدم و گفتم که چقدر همۀ ما رو عقب انداخته. این امر هم در مورد درس خوندن و یا بهتره بگم هر نوع یادگیری صدق می‌کنه و هم در مورد نوشتن. همچنین در مورد شروع هر فعالیت اقتصادی هم داشتن وسواس و کمال‌طلبی مانع بزرگی خواهد بود. در این چند خط که در پی میاد، شما خاطرات یک نویسنده رو می‌خونید که هر بار با دقت زیادی مقاله‌ای آماده می‌کرده و می‌داده برای چاپ ولی ویراستار روزنامه اون رو یا رد می‌کرده یا خیلی ایراد می‌گرفته. اولین باری که مقاله این فرد چاپ می‌شه دقیقاً همون باری بوده که یک مقاله تمام نشده رو برای ویراستار می‌فرسته. “The first time I had a paper published, I was super insecure and when the editor made comments and gave criticism, I was like kind of upset and ashamed but this time my editor is so nice and all their criticism is super welcome and I feel super good about it even though I made mistakes and there are areas I can improve I don’t feel embarrassed about it. To be honest, this paper was a work in progress when I submitted it, like it was “finished” but I hadn’t edited enough and it needed a lot of work so I’m happy I have a reason to finally finish it”وقتی با وسواس رفتار می‌کنید، مرتب برمی‌گردید و جملات و پاراگرف‌هاتون رو تغییر می‌دید، در واقع دارید اون رو از حالت طبیعی خودش تبدیل می‌کنید به یک نوشته مصنوعی بی سرو ته. من نمی‌گم ویرایش نکنید، یا هیچ نوشته‌ای رو بازنویسی نکنید! بلکه این کار باید با فاصلۀ زمانی صورت بگیره. در نهایت منتشر کردن یک نوشتۀ ناکامل از حبس کردن یک نوشتۀ مثلاً کامل نتایج بهتری داره. بحث به این جا که می‌رسه من گریزی می‌زنم به بحث وبلاگ‌نویسی. هر فردی که با تفکر، تولید محتوای فکری، یادگیری، آموزش و چیزهایی مانند این سر و کار داره و فکر می‌کنه حرفی برای گفتن نداره که بخواد وبلاگی داشته باشه مثل فردی هست که فکر می‌کنه چهار سال تمام رفته دانشکده و درس خونده در انتها می‌گه من مدرک تحصیلی نمی‌خوام. شاید مقایسه‌اش برای شما نامأنوس باشه ولی منظور من اینه که هر دو بی‌معنی هست! یا فردی که هر وقت ازش بخواهید چیزی بنویسه و محتوایی ارائه بده تا خودش رو بشناسونه و همچنین بحثی در بندازه تا به جریان تولید فکر و محتوا کمک کنه اون به جای درک موضوع انتشار، دنبال خلق یک اثر آنچنان کامل هست که یک بار برای همیشه همه چی رو تموم کنه! این فرد هم مثل کسی است که چون می‌خواد خوشمزه‌ترین غذای دنیا رو بپزه، هیچ وقت غذا نپزه! به هر حال من همیشه همه رو توصیه کردم به وبلاگ‌نویسی. خرید یک دامین و تهیه هاست و بقیه کارها نه وقتی می‌گیره و نه هزینه‌ای داره. تنها چیزی که می‌خواد داشتن اراده برای نوشتن منظم روزانه است که باعث رشد ذهنی ما خواهد شد. باعث می‌شه خواندن و یادگیری و تولید محتوامون منظم بشه و از یک فرد آشفته و پراکنده به فردی پیشرو و سرآمد و منظم تبدیل بشیم. در این نوشته به طور مفصل به این موضوع پرداختم: ساکت باش، بخوان، بنویس و منتشر کن. در زمینه وبلاگ درست کردن هم مشورت خواستید من در خدمتم

Author: admin

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *