معنی شعر همای رحمت فارسی دهم

معنی شعر همای رحمت فارسی دهم

معنی شعر همای رحمت فارسی دهم
علی ای همای رحمت، تو چه آیتی خدا را *** که به ماسوا فکنی همه سایه هما راعلی ای پرنده خوشبختی! تو چه نشانه‌ای از خدا هستی که این‌گونه سایه خوشبختی و رحمت خدا را بر سر همه موجودات عالم افکنده‌ای.دل اگر خداشناسی همه در رخ علی بین *** به علی شناختم من، به خدا قسم خدا راای دل،‌ اگر می‌خواهی خدا را به درستی بشناسی به علی(ع) و رفتار او توجه کن. به خدا سوگند که من خدا را از طریق علی(ع) شناختم.برو ای گدای مسکین در خانه علی زن *** که نگین پادشاهی دهد از کرم گدا راای انسان نیازمند، برو و در خانه علی(ع) را بزن و از او کمک بخواه. زیرا بسیار بخشنده است و او است که از روی لطف و بخشش بسیار، انگشتر خود را در نماز به فقیر بخشید.به جز از علی که گوید به پسر که قاتل من *** چو اسیر توست اکنون به اسیر کن مدارا؟به غیر از حضرت علی(ع) چه کسی به پسرش می‌گوید با قاتل من که اکنون در دست تو اسیر است با ملایمت و مهربانی رفتار کن؟به جز از علی که آرد پسری ابوالعجایت *** که علم کند به عالم شهدای کربلا را؟به جز حضرت علی(ع) چه کسی می‌تواند پسری به دنیا آورد که واقعه کربلا و شهدای آن را در عالم جاودانه سازد؟چو به دوست عهد بندد ز میان پاک بازان *** چو علی که می‌تواند که به سر برد وفا را؟از میان عاشقان پاک بازی که با خدا در روز الست پیمان وفا داری بستند، کدام یک مانند علی می‌تواند عهد و پیمان خود وفادار باشد؟نه خدا توانمش خواند نه بشر توانمش گفت *** متحیرم چه نامم شه ملک لافتی را؟نه می‌توانم او را خدا بنامم و نه می‌توانم نام او را بشر بگذارم. در شگفتم که این پادشاه سرزمین جوانمردی را چه بناممچه زنم چو نای هر دم، ز نوای شوق او دم؟ *** که لسان غیب خوش‌تر بنوازد این نوا رابرای چه هر لحظه مانند نی از شور و شوق او سخن بگویم چرا که حافظ این شور و اشتیاق را زیباتر از من می‌سراید«همه شب در این امیدم که نسیم صبحگاهی *** به پیام آشنایی بنوازد آشنا را»«هر شب به این امید هستم که هنگام صبح، نسیم بامدادی با پیغامی از جانب دوست، عاشقی مانند من را مورد لطف و نوازش قرار دهد.ز نوای مرغ یا حق بشنو که در دل شب *** غم دل به دوست گفتن چه خوش است شهریاراای شهریار! صدای مرغ یا حق را بشنو که در نیمه‌های شب غم دلش را به خدا می‌گوید. غم خود را به حضرت دوست گفتن چقدر خوب و دلنشین است.هما: خوشبختی (پرنده‌ای که سایه‌اش بر سر هر کس بیفتد، به سعادت می‌رسد.)آیت: نشانهماسوا: هر چه به غیر از خدا (همه موجودات عالم)رخ: چهرهمسکین: بی‌نواکرم: لطفابوالعجایب: صاحب شگفتی‌هاعلم کردن: بر پا کردنعالم: جهانعهد: پیمانپاک باز: عاشق صادقنای: حلق، گلولسان غیب: کسی که اسرار نهانی می‌گوید – لقب حافظنوا: آوازسید محمدحسین بهجت تبریزی از شاعران معاصر اهل تبریز است که شعرهای زیادی به زبان‌های فارسی و ترکی سروده است. این شاعر بزرگ ملقب به شهریار، در شعر همای رحمت به مدح و ستایش حضرت علی(ع) پرداخته و از لطف و بخشش و جوانمردی آن حضرت به زیبایی سخن گفته است.

Author: admin

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *