دمی با حضرت سعدی

دمی با حضرت سعدیدو کس دشمن ملک و دینند: پادشاه بی حلم و زاهد بی علم.بر سر ملک مباد آن ملک فرماندهکه خدا را نبود بندهٔ فرمانبردارپادشه باید که تا به حدی خشم بر دشمنان نراند که دوستان را اعتماد نماند. آتش خشم اول در خداوند خشم اوفتد پس آنگه زبانه به خصم رسد یا نرسد.نشاید بنی‌آدم خاکزادکه در سر کند کبر و تندی و بادتو را با چنین گرمی و سرکشینپندارم از خاکی از آتشیدر خاک بیلقان برسیدم به عابدیگفتم: مرا به تربیت از جهل پاک کنگفتا: برو چو خاک تحمل کن ای فقیهیا هر چه خوانده‌ای همه در زیر خاک کن#گلستان#باب_هشتم #در _آداب_صحبتت

Author: admin

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *