بی بی سی انگلیسی: چرا تاسیسات هسته ای ایران هنوز هم در برابر حمله نظامی آسیب پذیرند

بی بی سی انگلیسی: چرا تاسیسات هسته ای ایران هنوز هم در برابر حمله نظامی آسیب پذیرند

بي بي سي انگليسي: چرا تاسيسات هسته اي ايران هنوز هم در برابر حمله نظامي آسيب پذيرندبسياري از اين مي ترسيدند که دولت دونالد ترامپ در آخرين روز هاي عمر دولتي که رفتن آن قطعي شده بود، فشار حداکثري بر ايران را دو برابر کرده و به تاسيسات غيرنظامي هسته اي ايران حمله کند.گزارشاتي از واشنگتن رسيده بود که ترامپ در ماه نوامبر خواستار بررسي گزينه چنين حمله اي بوده و به عنوان يکي از گزينه ها مطرح شده بود. اما آيا ايران بعد از انتخاب بايدن مصونيت يافت؟ خير. چرا که اسرائيل به شدت از برنامه اتمي ايران و توسعه موشک هاي بالستيک آن نگران است. به نقل از وزير دفاع اسرائيل بني گانتز، “روشن است که اسرائيل بايد يک گزينه حمله نظامي بر روي ميز داشته باشد. اين نيازمند منابع و سرمايه گذاري است و من در حال کار بر روي آن هستم.سابقه مواجهه با عراق و سوريهاسرائيل در سال 1981 مظنون به اين شد که صدام حسين در پي دستيابي به سلاح اتمي است. در عمليات بابيلون Babylon در يک اقدام پيش دستانه با حمله هوايي و با جنگنده هاي F16 خود، راکتور “اوسيراک” در عراق را نابود کرد. 26 سال بعد در سال 2007 اسراييل همين کار را با يک راکتور مخفي توليد پلوتونيم در دير الزور سوريه، قبل از آنکه فعال شود انجام داد. “اما ايران با سوريه و عراق متفاوت است؛ از نظر فاصله، دسترس پذيري و توانايي پدافند هوايي”. هنوز مورد سوال است که آيا اسرائيل مي تواند چنين حمله موفقي را بدون پشتيباني آمريکا انجام دهد يا نه. ايران با اطلاع کامل از چنين تهديدي از سمت اسرائيل، آمريکا و احتمالا کشور هاي عربي خليج (فارس)، بسياري از مراکز اتمي خود را به صورت زيرزميني و در زير کوه ها احداث کرده و مراکز اتمي ايران کاملا با سيستم دفاعي و امنيتي اش در هم تنيده است. در حقيقت ايران مدت ها وقت داشته تا براي چنين حمله اي، که امروز محتمل هم هست آماده شود. اما با اين وجود هنوز هم تسهيلات اتمي ايران به اين دلايل آسيب پذير هستند.حمله فيزيکيبنا به گفته مارک فيتزپاتريک (Fitzpatrij Mark) همکار موسسه مطالعات اسراتژيک، IISS و متخصص در اين زمينه “مراکز اتمي ايران غير قابل نفوذ نيستند”. “يکي از آن ها در نطنز است که در برابر حمله دقيق آسيب پذير است و شايد فقط به دو حمله دقيق نياز داشته باشد. اولي براي ايجاد يک حفره و دومي براي آسيب زدن به تجهيزات حساس و براي اينکه آن ها را از کار خارج کند. تاسيسات فردو در عمق بيشتر، اين تجهيزات را در برابر بمباران مقاوم تر کند اما نه در برابر “خرابکاري”. و هنوز هم به طور کامل مصون نيست چرا که با انفجار در راه هاي ورودي و لوله هاي هوا، مي توان آن را براي ماه ها از کار بازداشت. در سال 2012 بعضي کارشناسان پيشنهاد مي دادند که شايد مرکز فردو که در عمق 80 متري (260 فوتي) زمين واقع شده است، در برابر بمب هاي هدايت شونده سنگر شکن (Bunker Busting) آمريکايي قابل نفوذ باشد اما حمله به تاسيسات زيرزميني ايران احتمالا نياز به يک يا دو موج حمله به سيستم هوايي ايران، براي غلبه يا فرار از سيستم پدافندي ايران دارد. ايران به طور قابل توجهي بر روي توسعه سيستم موشک هاي سطح-به-هواي خود از جمله باور-373 که يک ورژن بومي از پدافند روسي 300-s است سرمايه گذاري کرده که قادر به دنبال کردن، و ساقط کردن هواگرد هايي تا ارتفاع 300 کيلومتر است. چشم انداز يک حمله تا نيمه موفق که در آن خلبان هاي پايين پريده، دستگير و در تلويزيون ايران نمايش داده شوند، ترساننده است.حمله انسانياين مورد قبلا هم اتفاق افتاده است.سيستم امنيتي اسرائيل، موساد، يک شبکه “فوق العاده” و کاملا آگاه از ماموران را در ايران تشکيل داده است. به قدري آگاه که وقتي دانشمند رده بالاي نظامي، ژنرال محسن فخري زاده که تنهايي در حال سفر در مسيري محافظت شده در 27 نوامبر و در شرق تهران بود، حمله کنندگان مسير دقيق و زمان بندي آن را کاملا مي دانستند. قبل از آن بين سال هاي 2010 تا 2012 ، 4 دانشمند پيشرو ايراني در داخل ايران کشته شدند که بعضي از آن ها با با بمب هاي خودرويي بودند. در همه اين موارد، اسرائيل مشارکت خود در اين حمله ها را، نه رد و نه تاييد کرد اما اين قتل ها نشان مي دهد که علي رغم محافظت هاي سنگين سيستم امنيتي ايران، قاتلين قادرند به اهداف خود دست پيدا کنند، و سرمايه هاي فکري ايران در صنعت هسته اي را به عقب برانند.حمله سايبريهم اکنون جنگ سايبري اعلام نشده اي بين ايران در يک سمت، و اسرائيل، آمريکا و سعودي در سمت ديگر جريان دارد. سال 2010 يک بد افزار بسيار پيشرفته با اسم رمز Stuxnet به کامپيتر هاي کنترل غني سازي اورانيوم ايران در نظنز رسوخ کرد. نتيجه، آشوبي بود که باعث شد تا سرعت چرخش سانتريفيوژ ها از کنترل خارج شود و برنامه اتمي ايران براي چند سال به  عقب برگردد. ايران فورا پاسخ داد. بدافزار پيشرفته خود را که با اسم رمز “شامون Shamoon “شناخته مي شود، وارد کمپاني نفتي آرامکو عربستان سعودي کرد، که بيش از 30000 کامپيوتر را از کار انداخت و توليد نفت آن را متوقف کرد. در سال 2015 فرض بر اين بود که توافق اتمي با اين کشور چنان محدوديت هاي شديدي بر فعاليت هاي اتمي ايران گذاشته که ديگر نيازي به حمله هاي نظامي نباشد. اما اسرائيل و سعودي، همواره به اين دليل که توافق موقتي است و همين طور ديگر مسائل مربوط به ايران مثل موشک هاي بالستيک را حل نمي کند، به آن بدگمان بوده اند. هيچ کس نمي خواهد جنگ ديگري را در منطقه خليج (فارس) شاهد باشد. تا امروز حتي، عامل حمله موشکي به زيرساخت هاي نفتي عربستان در سال 2019 بي جواب مانده است.سيد آريا مرتضوي

منبع

Author: admin

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *