peacemaker۰۰۰aggressive۰۰۰peaceful

peacemaker۰۰۰aggressive۰۰۰peaceful

به کشته ی خون جوانان به بغض نیرنگ زمانبه اسم آزادی جهانجنبش ایروانیانز دست افکار کیشانبه قیمت بابابه نون سفره ی کودکچه زخم عمیقی استهمه درجنگخدا با که در صلح استپشت سیم خاردارهزار هجرت اندوهبه اعماق آب ممدوحکرامت افتادشرافت افتادبه چاله عصیانهزار دانش نسیانبه جان مزلتزعرش تافرشهزار دستکجا افتادظهور کثرت‏گرایی دینی در اروپامسیحیان پیرو مذهب پروتستان، خیلی پیش از کاتولیک‏ها، پلورالیزم دینی را یک واقعیت و یک ارزش تلقی کردند و به این نتیجه رسیدند که احساس دینی و تجربه روحانی و عرفانی، یک هاله بی‏رنگ است که در هر دین و مذهبی، به رنگی خاص نمود پیدا می‏کند و به این معنی، هر یک از ادیان فاقد کل حقیقت‏اند بلکه هر کدام تنها واجد بعضی از حقیقت‏اند و این همان مضمونی است که از آن به کثرت‏گرایی ناقص Imperfect Pluralism تعبیر کرده‏اند. لذا ادیان از این منظر، بر یکدیگر رجحانی ندارند و بلکه در حاق واقع، قبول پلورالیزم دینی، مستلزم انکار حقانیّت انحصاری یک دین و ردّ اعتبار مطلق الاهیات عقلی و نقلی یک دین معین است. به همین دلیل، حتی در مذهب کاتولیک هم، لااقل در دهه‏های اخیر، اصل تکثر ادیان در نظام موجود حقوقی و سیاسی جهان پذیرفته شده است، به حدی که حتی شورای واتیکان دو (1962 ـ 1965) هم، راه را برای دیالوگ و گفت و شنود کلیسای کاتولیک با غیر مسیحیان از جمله مسلمانان باز کرده است و این مقوله، به عنوان «دیالوگ بین ادیان» و کثرت‏گرایی یا «پلولاریزم ادیان» در دستور کار واتیکان قرار گرفته است.شاخصه دانش دین‏پژوهی، وابستگی به فلسفه به عنوان شیوه اصلی فهم دیگری، مشخصا تمدنی باستانی بود. فردریش مارکس مولر، اعلام داشت: «آنکه تنها یک چیز را می‏شناسد، هیچ چیز را نمی‏شناسد»؛ بدین معنا کسی که تنها دین خود را می‏شناسد و بدان اذعان دارد، حقیقتا دین را درک نمی‏کنند.در فقه سنّتی، مطالعه، نسخه‏برداری و نگاهداری «کُتب کفر و ضلال» یعنی منابع مکتوب متعلق به هر دینی غیر از دین اسلام (جز برای اثبات حجت بر صحت اسلام و فساد ادیان غیر اسلامی) حرام است. برای مثال شهید اول در دروس و علامه در قواعد، علاوه بر کتاب‏های کفر، کتاب‏های ادیان نسخ شده (مثل تورات و انجیل) را نیز در عدد کُتب ضاله معرفی می‏کنند. همچنین شهید ثانی در لمعه و نراقی در مسند الشیعه تدریس و تدرّس وتعلیم و تعلّم این آثار را حرام می‏دانند. شیخ انصاری نیز در مکاسب حفظ و نگهداری هر گونه نوشته‏ای (اعم از دینی یا غیردینی) را که موجب ضلالت و گمراهی شود، حرام دانسته است. بنابراین فقیهان مسلمان، از ترس در افتادن مسلمانان در شبهه‏های دینی، مسلمانان را از مطالعه کتاب‏ها و آثار مکتوب متعلق به ادیان دیگر نهی کرده‏اند (انصاری، مکاسب المحرمة، 29) و بالطبع مناظره و احتجاج نیز جز در موارد استثنایی، آن هم درمورد کارشناسان و خبرگان مورد تأیید فقیهان قرار نگرفته است.این رویکرد فقهی که مانع مفاهمه مسلمانان با پیروان دیگر ادیان می‏شد، در عمل در طول تاریخ، مقبول اهل فرهنگ و به خصوص حکما و عرفا و شعرای ایران نبود، تا آنکه سیدمحمد خاتمی ریاست جمهوری ایران، تز «گفت‏وگوی تمدن‏ها» را که بالضروره مستلزم قبول اصل تکثر مدنیّت و دین است، طرح کرد و باب تجدید نظر در روابط بین‏الملل و بین ادیان را به منظور خارج کردن ایران از انزوای سیاسی، اقتصادی، فرهنگی در سطح جهان گشود. همچنین در برابر سیاست‏های پیشین جمهوری اسلامی ایران که عبارت از «صدور انقلاب» یا «مبارزه با تهاجم فرهنگ غربی» بود، با شروع گفت‏وگو بین تمدن‏ها در مقام تشنج‏زدایی و یافتن صلح و امنیت جهانی و منطقه‏ای برآید.قرآن مجید می‏فرماید: «کسانی که ایمان آوردند [مسلمانان]، و کسانی که یهودی شدند، و نصاری، و صابئیان، اگر به خدا و روز بازپسین ایمان داشته باشند و کار نیک کنند، برای آنان نزد خداوندشان پاداش است. پس اینان نه ترسی داشته باشند و نه غمگین شوند».(1)ملاحظه می‏شود که قرآن مجید در این آیه علاوه بر مسلمانان، عده‏ای را که یهود، نصاری و صابئیان باشند، مأجور و اهل نجات تلقی می‏کند.

منبع

Author: admin

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *